IN DE TUIN

Ik hou van tuinieren maar vooral hou ik van mijn tuin. Iedere dag loop ik wel even de tuin in. Ook al lijkt er op het oog niet veel te gebeuren, als je wat beter kijkt is er heel wat gaande. Je ziet overal kleine beestjes die allemaal met hun eigen zaakjes bezig zijn zo lijkt het. Ook de planten gaan hun eigen gang. De een staat weg te kwijnen op zijn plekje terwijl de ander zich juist steeds meer ruimte toe-eigent. Ik verbaas me soms over de vorm en kleur van bloemen en van de zaden die ze maken. Ik hou van de geuren in de verschillende seizoenen en de geluiden van mijn tuin.

IN DE TUIN is een thema waar ik mij de afgelopen jaren veel mee bezig heb gehouden. Het heeft voor mij te maken met het verlangen van de mens naar het verloren Paradijs.

Dit verlangen speelt vaak een rol in mijn werk maar juist in de relatie mens en tuin komt dit voor mij sterk naar voren. Mensen proberen hun eigen Paradijs te maken in hun tuin of op hun balkon. Het is iets heel persoonlijks want iedereen heeft weer een ander idee over het ideale Paradijs.

In mijn beeldende werk laat ik mensen zien in combinatie met hun favoriete plant of gewas maar ook planten en dieren afzonderlijk gebruik ik als beeld. Mijn verwondering speelt hierin een grote rol.

Zo heb ik een zeefdruk gemaakt van klimop die je, als ware het behang, boven, onder en naast elkaar kan plakken waarbij het toch steeds weer een geheel vormt. Je kunt het zo groot maken als en de vorm geven die je zelf wilt. Bij de echte klimop is dit net zo. Als je het maar laat groeien zal het alle kanten uit gaan en kan het in een paar jaar een hele muur innemen. Met de snoeischaar kun je zelf bepalen waar het wel en waar het niet mag groeien.

Anke van Westerlaak